BIURO PODRÓŻY AS Chrzanów Bilety autokarowe, wczasy, wycieczki objazdowe



INDIE

„Oto Indie! Kraj marzeń i romantycznych wzruszeń, bajecznego bogactwa i niewiarygodnej nędzy, wspaniałości i bladych promyków nadziei, pałaców i lepianek, karłów i gigantów, kobr i słoni, kraj stu narodów i stu języków, tysiąca religii i dwóch milionów bogów, jedyny kraj, który wszyscy pragną ujrzeć, a raz ujrzawszy, choćby tylko przelotnie, nie zechcą oddać ujrzanego obrazu za wszystkie widoki świata razem wzięte.” (Mark Twain)

Indie kojarzą się przede wszystkim z różnorodnością. Są tak barwne, jak stroje hindusek i bukiety przypraw na przydrożnym straganie. Zróżnicowaniu tutejszego krajobrazu towarzyszy mozaika kulturowa i religijna. Indie to kraj różnorodności, nie dający się opisać jednym słowem – mieszanina wszechobecnych dźwięków, kolorów, zapachów i smaków. Z jednej strony bieda, z drugiej bogactwo.

Niezwykłe miejsca

Jednym z najpiękniejszych miast Indii jest stolica kraju – New Delhi.

Nie sposób ominąć także Agry z imponującym grobowcem Tadż Mahal – uchodzącym za symbol Indii i pomnik prawdziwej miłości. Jest to monumentalne mauzoleum powstałe w XVII w. jako wyraz miłości Szacha Dżahana do zmarłej przy porodzie żony. Ta niezwykła budowla z białego marmuru przypomina przepiękny pałac ulokowany wśród zielonych ogrodów i lśniących w słońcu sadzawek.

Prawdziwe Wrota Indii znajdują się w Bombaju. W tym niezwykle barwnym i pełnym życia mieście zaskoczy nas bogactwo zabudowań, pośród których odnajdziemy nie tylko świątynie hinduistyczne, ale także przykłady architektury brytyjskiej. Bombaj to także słynne Bollywood – największe centrum przemysłu filmowego na świecie.

W Indiach odwiedzić możemy także miejsce o szczególnym znaczeniu dla wyznawców buddyzmu np. sanktuarium Bodh Gaja. Znajdziemy tu m.in. świątynię ze złoconym posągiem Buddy, a także drzewo Bodhi, pod którym wielki mędrzec dostąpił oświecenia

Ciekawym przykładem mozaiki religijnej jest miasto Amritsar założone w XVI w., które poszczycić się może wspaniałą złotą świątynią wzniesioną na wyspie Jeziora Nieśmiertelności. Budowla ta łączy w sobie elementy hinduistyczne i islamskie, charakterystyczne dla odłamu religijnego – sikhizmu.

Imponującym obiektem kultury jest także tzw. Czerwony Fort w Delhi, wzniesiony z piaskowca i mieszczący w swoim wnętrzu trzy zachowane do dziś pałace.

W Indiach znajduje się niewyczerpane bogactwo przepysznych pałaców, przepięknych współczesnych i zabytkowych budowli świątynnych, nowoczesnych hoteli i turystycznych ciekawostek, jak chociażby Świątynia Erotyki w Khadżuraho czy miasto-widmo Fatehpur Sikri.

Geografia kraju.

Indie obejmują rozległe terytorium Półwyspu Indyjskiego i jego nasady oraz archipelagi: Andamanów i Nikobarów na Oceanie Indyjskim oraz Lakkadiwów (Lakszadwip) na Morzu Arabskim.
Północ – Himalaje, północny-zachód – Pustynia Thar, wschód – delta Gangesu i Brahmaputry, południe – wyżyna Dekan ograniczona przez Wschodnie i Zachodnie Ghaty. W większości klimat zwrotnikowy-monsunowy jednakże w niektórych regionach monsunu nie ma (Ladakh). Indie to kraj wyżynny, na północy górzysty.
Od północnego zachodu Indie graniczą z Pakistanem, od północy z Chinami i Nepalem, na północnym wschodzie z Bhutanem, Myanmar (Birmą) i Bangladeszem. Od południowego wschodu granicę tworzą wody Zatoki Bengalskiej, a od południowego zachodu Morza Arabskiego. Granice z Pakistanem i Chinami nie są ostatecznie uregulowane. Terytoriami spornymi pozostają obszary Kaszmiru, Dżammu i Arunaczal Pradesz.
Największa gęstość zaludnienia (300-700 mieszk./km²) występuje na północy, wzdłuż niziny Gangesu u jego ujścia oraz na południu Indii (w Kerali ponad 1000 mieszk./km²). Słabo zaludnione są tylko peryferyjne rejony kraju: pustynia Thar na północnym zachodzie, Himalaje i górzyste rejony na wschodzie. Do najbogatszych stanów należą Kerala i Pendżab.

Pogoda.

Indie są ogromnym krajem rozciągającym się od 8 do 33 równoleżnika o wielkiej różnorodności ukształtowania terenu, od wielkich równin, dolin rzecznych, aż do łańcuchów górskich Himalajów. Nie trudno przewidzieć, że pod względem klimatycznym wszystko jest w tym kraju możliwe. Znajdują się w Indiach regiony z praktycznie całoroczną pokrywą śnieżną aż do tropikalnych regionów przybrzeżnych. Niektóre obszary są prawie pustynne i słabo zaludnione, inne natomiast intensywnie użytkowane rolniczo, m.in. poprzez uprawę ryżu.
Najlepszy czas na urlopowy wypoczynek w Indiach, to miesiące od października do połowy marca, a zwłaszcza listopad i grudzień. W okresie lata praktycznie na całym terytorium Indii panują upały, które mogą popsuć radość pobytu w tym pięknym kraju. Jedynie wysokogórskie regiony, takie jak Sikkim i Kaszmir właśnie latem cieszą się największym powodzeniem turystów.
Każdy region Indii przyciąga gości z różnych powodów. Jednych interesuje duchowa i materialna strona tej starej cywilizacji, innych ciepłe morze i piaszczyste plaże, a jeszcze innych wysokogórskie wyprawy. O każdej porze roku każdy znajdzie tu coś odpowiedniego dla siebie.   

Waluta.

Walutą obowiązującą w Indiach jest rupia indyjska o międzynarodowym kodzie ISO – INR. Jedna rupia dzieli się na 100 paisa. Indyjskiej waluty nie można wwozić ani wywozić z kraju .
Indyjskie monety mają nominały 1, 2, 5, 10 rupii oraz 1, 5, 10, 20, 25 i 50 paisa. Mogą mieć zarówno okrągły, jak i kanciasty kształt (kwadratowe, sześciokątne, ośmiokątne). Indyjskie banknoty występują w nominałach: 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 500 i 1000 rupii.
Ponieważ indyjskiej rupii nie można wywozić z kraju, siłą rzeczy nie mamy możliwości zaopatrzyć się w lokalną walutę jeszcze przed wyjazdem.
Wybierając się do Indii na pewno warto zabrać ze sobą kartę płatniczą VISA, która umożliwi nam wypłatę gotówki na miejscu w bankomatach (tzw. ATM – Automated teller machine).
Warto jest mieć ze sobą także trochę dolarów amerykańskich (wydanych po 2000 roku) czy euro, tak na wszelki wypadek. Waluty te najłatwiej wymienić po korzystnym kursie.
Jeśli istnieje taka potrzeba, część pieniędzy możemy wymienić w kantorach na lotnisku, jednak ze względu na mało korzystne kursy, najlepiej gdy jest to tylko niewielka suma, niezbędna w pierwszym dniu pobytu. Resztę pieniędzy najlepiej wypłacać z bankomatów znajdujących się w każdym większym mieście.

Dostęp do internetu. Powszechnie dostępny. Czasem może być problem z łączem.

Telefony.

Z zasięgiem telefonów komórkowych w miastach nie ma problemu. Na prowincji jest gorzej. Roaming jest drogi, więc najlepiej ograniczyć się do SMS-ów. Tańszą opcją jest korzystanie z budek telefonicznych. Nawet w najmniejszych miejscowościach można znaleźć charakterystyczne punkty z napisem: PCO/STD/ISD, co oznacza, że można tam wykonać rozmowę lokalną, międzystanową i międzynarodową.

Wtyczki elektryczne i napięcie. Brytyjskie, 3-pinowe

Wizy.

Wizy turystyczne wydaje Ambasada Indii w Warszawie.
dokumenty niezbędne do ubiegania się o wizę:
-1 wypełniony on-line egzemplarz wniosku wizowego .Wypełniony on-line wniosek należy wydrukować, podpisać w 2 miejscach, nakleić fotografię i dostarczyć do Sekcji Wizowej Ambasady Indii w Warszawie.
-Jedno kolorowe zdjęcie paszportowe (3,5 x 4,5 cm), wklejone do formularza wniosku wizowego,
-Paszport ważny przez pół roku od momentu składania wniosku, z przynajmniej dwiema pustymi stronami na wizę,
-kopia potwierdzonej rezerwacji na samolot lub biletu w obie strony.

Czas oczekiwania na wizę:przynajmniej 5 dni roboczych.
Czas na jaki wiza jest wydawana to na ogół 3 miesiące w zależności od czasu trwania podróży. Znowu zaczęto wydawać wizy wielokrotnego wjazdu, ważne pół roku.
Wiza ważna jest od dnia wydania, a nie przyjazdu do Indii.
Wiza turystyczna jest nieprzedłużalna.
cena: 257 PLN

UWAGI!!

-Od 1 lutego 2015 roku, znacząco uległa zmianie procedura aplikowania o wizę do Indii.
-W myśl nowych przepisów, osoby ubiegające się o wizę są zobowiązane udostępnić swoje dane biometryczne (odciski palców i zdjęcie twarzy) wraz z wnioskiem składanym w BLS India Visa Center lub w Ambasadzie Indii w Warszawie. Wnioski wizowe nie będą rozpatrywane do czasu przekazania danych biometrycznych. Oznacza to obowiązek osobistego stawienia się w placówce w Warszawie, celem aplikowania o każdy rodzaj wizy. Dzieci do 12 roku życia oraz osoby starsze (powyżej 70 roku życia) nie są zobowiązane do udostępniania swoich danych biometrycznych na miejscu.
-Zmianie ulega też procedura obioru paszportu. Od 1 lutego 2015 roku, paszporty wraz z wizą przekazywane będą właścicielom wyłącznie za pośrednictwem kuriera organizowanego przez firmę BLS. Do ceny każdego wniosku proszę doliczyć 25 zł. Nie będzie możliwości odbioru paszportów osobiście, bądź indywidualne organizowanie kuriera przez osoby składające.
-Od 1 lutego 2015, wrozsła opłata wizowa dla każdego rodzaju wiz wrosła o kolejne 25 PLN. Zatem Koszt wizy turystycznej ze wszystkimi opłatami wynosi obecnie 257 PLN.
-Wraz z opłatą wizową wnioskodawcy są zobowiązani uiścić opłatę w wysokości 40zł z tytułu kosztów obsługi. Oraz od 1 lutego 2015 25zł za wsłanie paszportu kurierem Opłaty te nie podlegają zwrotowi, niezależnie od tego czy wiza zostanie przyznana, czy nie.
-Czas oczekiwania na wizę wynosi obecnie minimum 5 -7 dni roboczych! 
-Wnioski wizowe należy wypełniać wyłącznie on-line. Nie ma możliwości otrzymania i ręcznego wypełnienia wniosku.
-Od dnia 23 listopada 2012 roku został zniesiony kłopotliwy przepis wymagający dwumiesięcznego odstępu pomiędzy wjazdami na teren Indii dla osób podróżujących na wizie turystycznej. 
-Wydaje się, że obecnie rodzaj i krotność wizy jest przyznawany zgodnie z tym o jaki rodzaj wizy aplikujemy. 
-W przypadku większej ilości aplikacji składanych na raz, ambasada prosi aby dołączyć kopię biletu lotniczego do każdego formularza wniosku wizowego.
-Dzieci poniżej 18 roku życia do wniosków muszą mieć dołączone kopie paszportów obojga rodziców
-Ambasada sugeruje aby aplikować o wizę miesiąc przed planowaną podróżą.

Komunikacja i poruszanie się po Indiach.

Z racji znacznego obszaru kraju, a tym samym często bardzo długich dystansów pomiędzy zwiedzanymi obiektami, kwestia komunikacji w Indiach odgrywa kluczowe znaczenie przy planowaniu i realizacji wyjazdu.
Pociągi
Chyba najpopularniejszym w Indiach środkiem transportu jest kolej indyjska. Tysiące trakcji kolejowych zapewniają możliwość całkiem sprawnego przemieszczania się na terenie całego kraju. Długie trasy pokonuje się najczęściej w nocy. W przypadku tego środka lokomocji planowanie jest szczególnie wskazane, gdyż korzysta z niego przede wszystkim gros społeczeństwa indyjskiego. Im wcześniej znamy przebieg naszej trasy tym lepiej. Możemy wówczas nie tylko zarezerwować miejsce w wybranym pociągu, ale i w dogodnej dla nas klasie, a tych jest kilka. Trzeba jednak liczyć się z tym, że nie każde połączenie będziemy mogli zrealizować w najlepszej klasie, czasami będzie trzeba zadowolić się np. trzecią. Bywa, że już na 2 tygodnie przed terminem podróży wszystkie miejsca są zajęte.
Autobusy
Tanim rozwiązaniem podróżowania po Indiach jest też autobus, choć i tutaj możemy skorzystać z oferty przewoźników publicznych, jak i prywatnych. Na prywatne połączenia rezerwujemy bilety (do wyboru miejsce siedzące i leżące), na publiczne kupujemy na miejscu.
Samochód
Dla ceniących sobie komfort podróży, doskonałym rozwiązaniem będzie wynajęcie prywatnego samochodu z kierowcą. Koszt tego rozwiązania wydaje się być bardzo korzystny, jeśli przyrównamy to do naszych europejskich warunków. Powinniśmy oczekiwać tutaj pojazdu w miarę nowego, sprawnego, szybkiego i z klimatyzacją. Kolejnym atutem takiej opcji jest brak ograniczeń jeśli chodzi o trasę.
Riksza (tuk-tuk)
Przemieszczanie się na terenie miast, miasteczek czy wsi. Standardowo korzysta się z rikszy rowerowych (na krótszych trasach i w niektórych miastach, np. Delhi), autoriksz (zwanych też popularnie tuk-tukami) oraz taksówek. Te ostatnie są najlepszym rozwiązaniem np. w Mumbaju (z uwagi na odległości). Autoriksze to najbardziej popularny sposób przemieszczania się w obrębie miast. Tuk-tuka można wynająć nawet na całodniowe zwiedzanie. Pamiętajmy jednak, by zawsze ustalić cenę przed rozpoczęciem zwiedzania.

Etykieta i zwyczaje.

Prawa ręka służy do jedzenia, lewa jest nieczysta i służy do higieny osobistej. Pieniądze w sklepach podajemy tylko prawą ręką! Lewą ręką nie dotykamy jedzenia, nie dotykamy też nią innych osób.
Wchodząc do świątyń hinduskich i meczetów należy pamiętać o zdjęciu butów. Kobiety powinny pamiętać o założeniu w meczecie chusty na głowę i ramiona.
Targować należy się o wszystko.
Pokręcenie głowa z prawa na lewo oznacza zgodę, przyzwolenie, potwierdzenie itp., ogólnie „tak”.
Ludzie PRZYGLĄDAJĄ SIĘ białym, trzeba się na to nastawić i potraktować z humorem.
Jeśli chce się komuś zrobić zdjęcie, należy zapytać najpierw o pozwolenie, nie każdy chce być fotografowany (zwłaszcza jeśli chodzi o muzułmanów), no może z wyjątkiem dzieciaków, które same chętnie chcą być fotografowane, niestety często krzycząc zaraz potem: five rupies, madame!

Mieszkańcy.

Indie są mieszanką kultur, ras, języków i religii. W hinduizmie istnieje silnie zakorzeniony system kastowy.
Nieodłącznym elementem indyjskich ulic są żebracy. Żebrzące dzieci, kobiety, starcy, kalecy - ten obraz szokuje tych, którzy odwiedzają Indie po raz pierwszy. Dopiero bliższe zapoznanie z tym krajem i jego kultura uświadomi, że dla wielu z nich to niekoniecznie przymus, ale sposób na życie, przekazywany z pokolenia na pokolenie. Żebracy tworzą wręcz swoistego rodzaju kastę.
Niestety, trzeba się na ten obraz uodpornić, z paru względów. Po pierwsze, dając pieniądze jednej takiej osobie można być pewnym, że zaraz wokół pojawi się 10 innych wyciągniętych błagalnie rąk. Po drugie dawanie pieniędzy żebrzącym dzieciom uczy ich bierności, a rodziców utwierdza w przekonaniu, że to opłacalny proceder. Po trzecie, często pod koniec dnia po żebraków podjeżdża bardzo dobry samochód zabierając ich do domu....
Jeśli koniecznie chce się pomóc, to lepiej wpłacić pieniądze na konto jednej z wielu fundacji zajmujących się organizowaniem pomocy dla Indii.

Religia.

Mieszanka religii i kultur. Hinduizm (82%), islam (12%), buddyzm, chrześcijaństwo, sikhizm, zaratusztrianizm, dżajnizm, judaizm – czyli wszystkie religie świata wzbogacone dodatkowo o wszystkie możliwe sekty i odmiany.

Przydatne języki. Zdecydowanie angielski.

Kuchnia.

Kuchnia indyjska jest doskonałym potwierdzeniem istnienia niezwykle silnych kontrastów, jakie charakteryzują ten kraj: obok siebie żyją tu wyznawcy różnych religii, bogaci i biedni, nawet klimat, który ma istotny wpływ na rolnictwo, dzieli Indie na obszary wiecznie zielone i te trawione częstą suszą.
Największy wpływ na wyjątkowy charakter indyjskiej kuchni ma jednak religia. Tradycja Ajurwedy – prastarej nauki holistycznej – mówi, że pokarm to dar nieba, a jego przyrządzanie powinno odbywać się w skupieniu i powadze. Niezależnie od przynależności do kasty i zasobności portfela, posiłek w Indiach to prawdziwy ceremoniał. Najważniejszy z posiłków spożywa się wieczorem. Centralne miejsce na indyjskim stole zajmuje misa z ryżem, który uznawany jest w Indiach za symbol płodności.
Przyprawy odgrywają w przyrządzaniu potraw główną rolę. To dzięki nim, przy zastosowaniu nawet niezbyt różnorodnych składników, potrawy indyjskie są niepowtarzalne i oryginalne w swym smaku i aromacie. Do najbardziej znanej w świecie przyprawy indyjskiej należy asafetyda – gumożywica z korzeni i kłączy zapaliczki cuchnącej. W Polsce znamy ją jako czarcie łajno lub smrodzieniec. Choć nazwa jest niebyt zachęcająca, zapach tej przyprawy przypomina zwykłą cebulę, jest od niej nawet delikatniejszy.
Południe Indii zamieszkują wyznawcy hinduizmu i na tych terenach dominuje kuchnia wegetariańska.
Północ pozostaje pod wpływem islamu, stąd też spożywa się tu baraninę, jagnięcinę i drób, ale nie wieprzowinę.
Kuchnia Indii południowych bogata jest w ryby i owoce morza, gdyż obszary te pozostają w otoczeniu wód: Morza Arabskiego, Zatoki Bengalskiej oraz Oceanu Indyjskiego. Na popularnych tutaj wielkich targach królują langusty, kałamarnice, małże, tuńczyki, barrakudy oraz dorsze. Nic dziwnego, bowiem żyje się tu głównie z połowu ryb.

Uwagi:

Po przyjeździe do Indii należy liczyć się z problemami żołądkowymi - organizm musi się dostosować do odmiennej flory bakteryjnej. Lepiej nie wybierać potraw ostrych (spicy). Lepiej unikać lodów oraz wszystkiego co zawiera lód (soki, napoje). Lód jest zwykle robiony z nieprzegotowanej wody.
Należy uważać na owoce, których nie można obrać ze skórki. Uważać za świeże sałatki, gdyż warzywa umyte są zapewne w wodzie z kranu.

Woda.

Oczywiście tylko z butelki. W razie zatrucia trzeba udać się do miejscowego lekarza. Jeśli w knajpie podają wodę w dzbanku, najprawdopodobniej pochodzi z kranu i należy poprosić o butelkowaną.

Pamiątki z Indii.

Pamiątki najlepiej kupować na bazarach. Nie zapomnijmy też o targowaniu się – jest to podstawa udanych zakupów (można uzyskać nawet 1/3 początkowej ceny).
Dywany -nie tylko perskie dywany cieszą się dużą popularnością. Warto zaopatrzyć się w jeden również będąc w Indiach. Dywany plecione są ręcznie, a ich ceny wahają się od kilkuset do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.
Biżuteria - z Indii można przywieźć również bogato zdobioną biżuterię. Na bazarach dostępna jest też złota albo srebrna wysadzana szlachetnymi kamieniami. Warto też zwrócić uwagę na bindi, czyli tzw. trzecie oko (kobiety przyklejają ją sobie na czole, na wysokości oczu). Mężatki powinny zakupić je sobie w kolorze czarnym i czerwonym.
Herbata - niemal każdy turysta przywozi z Indii właśnie herbatę (Assam lub Darjeeing). Kupimy ją na wagę lub w ozdobnych pojemniczkach.
Zapach Indii z Indii warto przywieźć przepięknie pachnące olejki zapachowe (np. o zapachu wanilii, pomarańczy czy trawy cytrynowej) oraz popularne w Polsce kadzidełka o rzadko spotykanych zapachach takich jak: bawełna czy mirra.
Przyprawy- Indie słyną z aromatycznych przypraw. Będąc tam nie sposób nie przywieźć do Polski chociaż kilku z nich, np. garam masala, curry czy pieprzu indyjskiego. Na bazarach kupimy je na wagę, ale w większych sklepach można znaleźć już zapakowane.
Figurki, posążki -we Francji kupimy replikę wieży Eiffla, w Nowym Jorku – Statuę Wolności, a w Indiach – figurki bogów. Ceny mogą być różne, w zależności od materiału, z którego zostały wykonane.
Warto również zwrócić uwagę na lalki radżastańskie – drewniane kukiełki ubrane w hinduskie stroje.
Odzież- Indie słyną z wysokiej jakości tkanin. Kupimy tu kobiecy strój sari, tunikę penjabi, szale czy chusty. Te z dodatkiem kaszmiru, jedwabiu albo paszimy są zawsze droższe. Przykładowo za szal kaszmirowy powinniśmy zapłacić nie mniej niż 60 dolarów amerykańskich.
Batiki -niezwykle piękną pamiątką są batiki. Są to obrazy malowane woskiem. Najczęściej przedstawiają indyjskie bóstwa.
Pocztówki -najtańszą pamiątką w każdym miejscu  są karki pocztowe. Z pozoru tak banalne, mogą okazać się wspaniałą pamiątką i ozdobą naszego mieszkania.

Choroby.

Najczęstszą chorobą, która przytrafia się cudzoziemcom jest niestrawność żołądkowa. Żółtaczka, tyfus, polio są popularne, ale mając szczepionki nie ma co się obawiać. Denga jest już coraz rzadziej spotykana, malaria również. Należy uważać na bezdomne psy i małpy – mogą mieć wściekliznę.

Szczepienia.

WZW A (wirusowe zapalenie wątroby typu A) - zalecane
WZW B (wirusowe zapalenie wątroby typu B) - zalecane
Żółta gorączka (żółta febra) - niekonieczne
BTP (błonnica, tężec, polio) - zalecane
Dur brzuszny (tyfus) - zalecane
Wścieklizna - zalecane (w zależności od charakteru pobytu)
Japońskie zapalenie mózgu - zalecane (w zależności od charakteru pobytu)
Meningo-koki (a+c) - zalecane (w zależności od charakteru pobytu)