BIURO PODRÓŻY AS Chrzanów Bilety autokarowe, wczasy, wycieczki objazdowe



EGIPT

Egipt to kraj kontrastów, superluksusowych hoteli i ludzi mieszkających w chatkach ulepionych z gliny. Kraj beztroski i czasu płynącego w zwolnionym tempie – nikomu się nigdzie nie śpieszy. To kraj ludzi chętnych do pomocy i ludzi dobrej woli.
Co do piękna natury i przyrody, świat podwodny Morza Czerwonego pozostawia wrażenie na całe życie.


Geografia.

Arabska Republika Egiptu położona jest w północno - wschodniej Afryce. Zajmuje powierzchnię ok. 1 mln km2, z czego 93 % to nieurodzajna, piaszczysto kamienista gleba pustynna. Pozostałą powierzchnię zamieszkuje ok. 63 mln Egipcjan. Stolica kraju Kair jest jedną z większych aglomeracji świata; zespół miejski liczy ok. 16 mln mieszkańców. Egipt oblewają: od północy Morze Śródziemne, a od wschodu Morze Czerwone. Sąsiaduje on od zachodu z Libią, od południa zaś z Sudanem a od wschodu z Izraelem. Pomiędzy pustynią a wzgórzami Morza Czerwonego przepływa Nil, w którego dolinie znajdują się obszary rolne.

Egipt jest to kraj jednej z najstarszych cywilizacji świata, pełen wspaniałych budowli, przepięknych dzieł kultury i sztuki oraz fascynujących wierzeń. Jednakże oprócz swych nieporównywalnych walorów kulturalno-historycznych, którymi zachwyca się cały świat, jest pełen różnorodnych krajobrazów oraz oferuje bogatą paletę form wypoczynku. Od zwiedzania muzeów i starożytnych świątyń, poprzez forty kultury koptyjskiej i islamu, aż do kolorowych bazarów arabskich i nurkowania w Morzu Czerwonym. Wspaniale przygotowana baza hotelowa, od skromnych hoteli, przeznaczonych dla turystów chcących przede wszystkim zwiedzać do luksusowych resortów, przeznaczonych dla Klientów bardziej wymagających. Morze Czerwone pełne raf koralowych, zaliczanych do najpiękniejszych na świecie zachwyca różnorodnością barw i gatunków fauny i flory.

LUKSOR- Można o tym mieście powiedzieć, że jest centrum kulturalnym starożytnego Egiptu, ale to stanowczo za mało. Magiczna atmosfera, którą przesiąknięte jest tu każde miejsce, sprawia, że turysta ma wrażenie jakby odbył właśnie podróż w czasie. Zwiedzając Świątynię Luksor czy Karnak, które swoim monumentalnym kształtem przywołują czasy potęgi starożytnego Egiptu, zaczynamy sobie zdawać sprawę z bogactwa cywilizacji, której pomniki do dziś przypominają o jej historii. Kolosy Memnona strzegące wejścia do Świątyni Królowej Hatszepsut, Dolina Królów z niewiarygodnie dobrze zachowanymi grobowcami faraonów, to kolejne zabytki, które można znaleźć w tym cudownym mieście.

HURGHADA- Położone około 600 km na południe od Kairu miasto od około 20 lat jest jednym z najpopularniejszych kurortów Egiptu u wybrzeża Morza Czerwonego. Wspaniałe rafy koralowe sprawiają, że jest zaliczana do najbardziej znanych baz nurkowych na świecie. Oprócz bogatej oferty wypoczynku aktywnego, takiego jak windsurfing, narty wodne czy nurkowanie, znaleźć tu można restauracje, bary oraz centra handlowe, gdzie kupić można szereg pamiątek. Od bazaltowych posagów, poprzez ręcznie malowane papirusy, do pięknych wyrobów jubilerskich oraz orientalnych przypraw.

Pogoda.

Egipski klimat to klimat zwrotnikowy, skrajnie suchy, na wybrzeżu morza śródziemnego - podzwrotnikowy. Lata są bardzo gorące, zimy nieco chłodniejsze, zwłaszcza na pustyni. Właściwie nigdy nie pada. Przez cały rok jest ponad 20 st., latem do 35 w cieniu. Na zwiedzanie absolutnym hitem jest zima. Temperatura w dzień do 25 stopni, w nocy na południu nawet tylko 4. Polar na pewno się przyda. Warto też pamiętać, że wiele autokarów wycieczkowych nie jest wyposażona w ogrzewanie. Dla ciepłolubnych lato, w zasadzie od maja po koniec października. Jesienią morze jest nagrzane jeszcze po lecie. Wiosną można spotkać więcej meduz.

Czas.

Czas egipski jest przesunięty w lecie o dwie godziny do przodu względem czasu Greenwich. Egipcjanie nie spieszą się tak jak ludzie w Europie, więc zamiast się tym denerwować, lepiej poddać się powolnemu rytmowi życia.

Pieniądze.

Walutą w Egipcie jest funt egipski, 1 funt to ok. 0,6 zł, polskie grosze to tutaj tzw. piastry. Nie warto wymieniać całej gotówki na walutę egipską, gdyż nie jest ona wymienialna poza granicami kraju. Bankomaty znajdują się na każdym kroku. Arabowie niechętnie przyjmują stare i zniszczone dolary. Według nich dolar musi być nowy, wtedy wiadomo że prawdziwy i ma „wyższą wartość”.
Banków też jest dużo. Najlepiej zaopatrzyć się jednak w gotówkę, ponieważ w Egipcie płatność kartami nie jest tak popularna jak w Polsce i możecie znaleźć się w trudnej sytuacji. Do tego prowizja wypłat z bankomatów - najlepiej przywieźć dolary lub euro (zależnie od aktualnego wskaźnika) i wymieniać sukcesywnie na miejscu w kantorach lub bankach. Kursy wahają się minimalnie, więc nie warto szukać lepszego. W Sharmie i Hurghadzie może być problem z wymianą funtów z powrotem na dolary, więc lepiej wymieniać po trochu, żeby nie zostać z funtami na koniec pobytu. W miejscowościach turystycznych łatwo można tez płacić dolarami, funtami brytyjskimi i euro, aczkolwiek można zostać naciągniętym na kursie. Karty Kredytowe- W dużych hotelach i restauracjach, a także w większości sklepów akceptuje się karty Visa, American Express, Mastercard. W zależności od miejsca, pobierana jest prowizja w wysokości 3% lub 5%. Uwaga, bardzo trudno jest wymienić pieniądze przy użyciu karty kredytowej ! Możliwe jest to jedynie w oddziałach Bank of Cairo w dużych miastach.

Ceny.

Trzy litry wody kosztują 1 USD (należy się targować do tej ceny). W wielu sklepach BRAK CEN. O wszystko należy pytać (sprzedawcy często je zawyżają i trzeba się targować – o wszystko). W miejscowościach turystycznych ceny za posiłek naturalnie są wyższe niż w Kairze. Bogaty obiad w markowej restauracji - ok. 15 zł (owoce morza, do wyboru ryż lub frytki, butelka 1,5l wody, sałatka). McDonald’s, mega zestawy - od 8zł (potrójna! kanapka – znacznie większa niż u nas, wielkie frytki i największa cola). Jedzenie „na ulicy” za grosze. Cztery bułki do hot dogów – 2zł. drogie słodycze (szczególnie czekolada i jej odmiany). Owoce: 1 kg mango (koniec lata, jesień, początek zimy) - od 4 do 25 funtów w zależności od gatunku. 1 kg jabłek - ok. 10 funtów – są syryjskie (żółte) i amerykańskie (czerwone). Woda mineralna 1,5 l ok. - 2 funty, ale w hotelu nawet 10 Najwięcej kosztują atrakcje turystyczne, np. opłata za wejście do Muzeum w Kairze to 20 USD.

Dostęp do internetu.

Kafejki są na każdym rogu w miejscowościach turystycznych, od 1 funta za godzinę (kiepski sprzęt i wolny transfer) do 15 funtów za godzinę. Wi-fi darmowe jest w McDonaldzie oraz co bardziej popularnych restauracjach i kawiarniach. Łącza znajdują się też we wszystkich hotelach – tych najbiedniejszych również. Internet drogi – średnio ok. 10 USD, w zależności od hotelu, za 1-3 godziny. Dostęp Wi-Fi dobry, lecz płatny.

Telefony.

Zasięg w większości kraju dobry, nie powinno być z tym problemu. Za odbiór smsów z Polski się nie płaci. Minuta rozmowy z hotelu do Polski ok. 5 USD i raczej nie podlega targowaniu. Na pustyni zasięgu brak. Kiepski zasięg występuje też okresowo na trasie Giza-Fajum. W okresie świątecznym (świąt egipskich) może być problem z kontaktem przez komórkę, ze względu na duże obciążenie sieci.

Wtyczki elektryczne i napięcie.

Napięcie 220 V, częstotliwość 50 Hz, gniazdka ścienne typu europejskiego, czyli jak w Polsce.

Wiza.

SĄ dwa rodzaje wizy: BEZPŁATNA tzw. "Sinai only" - dla tych którzy zostają wyłącznie na półwyspie Synaj (tj. bez oglądania piramid, parku Ras Mohammed etc.). Dostaje się ją po przylocie. PŁATNA (15 USD) - można jechać oglądać piramidy, Sfinksa, Dolinę Królów i inne miejsca w całym Egipcie. 15 USD to naprawdę nieduża kwota, a zapewni swobodne przemieszczanie się po całym kraju.

Transport i poruszanie się po kraju.

Ogólnie benzyna jest bardzo tania, a zatem i każdego rodzaju transport jest dość tani. Jednak aby uniknąć nieporozumień, należy zawsze ustalić z kierowcą cenę, ZANIM rozpoczniemy kurs. Autobus: Pomiędzy miastami najwygodniej można przemieścić się autobusami miejskimi (bilet do kupienia u kierowcy, przystanek to po prostu większa grupa oczekujących).
Taksówki: Dostępne w każdej miejscowości turystycznej. Zalecamy przed ich skorzystaniem uzgodnić cenę z kierowcą. Z niemal każdego hotelu do centrum miasta kursują bezpłatne hotelowe minibusy, jednak za te miejskie należy uiścić niewielką opłatę.

Etykieta i zwyczaje.

Za każdą usługę Egipcjanin będzie liczył na napiwek – tzw. bakszysz. Jest wysoce niestosowne nie zostawić choćby dolara. Wprawdzie istnieje teoria, że jeśli nie jesteśmy zadowoleni z usług, nie powinniśmy zostawiać nic, jednak lepiej zostawić mniej, ale zawsze symboliczne coś, zarówno kelnerowi, jak i komuś, kto wskaże nam jedynie drogę.
W miejscach innych niż plaża nieodpowiedni jest strój kąpielowy. W miejscach świętych ogólnie nie powinno się nosić krótkich spodni, kobieta powinna mieć także zakryte ramiona i dekolt. Wchodząc do meczetu należy zdjąć buty. Wszystko to po to żeby uszanować lokalne obyczaje oraz nie narazić się na niemiłe zaczepki, ale nie trzeba przesadzać. Tak jak w Polsce całuje się w policzki dwukrotnie lub trzykrotnie, w Egipcie obowiązkowo cztery razy. Często można zobaczyć na ulicy mężczyzn trzymających się za ręce lub obejmujących się - to wyraz sympatii, czasem mylony z homoseksualizmem. Mężczyźni i kobiety nie całują się na ulicy i nie okazują sobie uczuć inaczej niż poprzez trzymanie się za ręce. Jest to kwestia kultury i religii, ale nie wolno tego robić także ze względu na obowiązujące prawo.

Warto pamiętać także o Ramadanie – w tym czasie Egipcjanom nie wolno jeść od wschodu do zachodu słońca, zatem niewskazane jest jawne spożywanie posiłku na ulicy. Ramadan jest dziewiątym miesiącem w kalendarzu muzułmańskim. Muzułmanie uznają go za święty, ponieważ to w tym miesiącu, według tradycji, prorok Mahomet miał otrzymać pierwsze objawienia Koranu, świętej księgi islamu. Od wschodu do zachodu słońca wiernych obowiązuje post. W tym czasie nic nie może przejść przez usta muzułmanina. Nie wolno jeść ani pić, wciągać dymu tytoniowego, przełykać śliny, ani nawet polizać znaczka pocztowego. Nie ma też mowy o... seksie. Wszystkie te zakazy noszą nazwę mufirat (czynności przerywające post). Post przerywają także przypadłości związane z utratą świadomości: pijaństwo czy atak szaleństwa (nawet apopleksja…), oraz... miesiączka. W nocy seks jest dozwolony, oprócz dziesięciu ostatnich dni ramadanu. Ramadan (święto ruchome), trwa cały miesiąc. Rozpoczyna się już od sierpnia bądź też w połowie września. Należy sprawdzić, kiedy wypada w danym roku.

Mieszkańcy.

Egipt jest krajem muzułmańskim, zatem np. na Synaju może szokować brak obecności kobiet. Wszystkim zajmują się tu mężczyźni, od pracy w hotelu aż po sprzedaż kosmetyków.
W Egipcie mieszkają Arabowie oraz Nubijczycy (na południu). Muzułmanie i chrześcijanie (głównie Koptowie), mówi się ze Koptowie są najbardziej pokrewni starożytnym.
Egipcjanie to niesamowity naród, zawsze chętni do pomocy ludzie. Kraj, w którym każdy stara się pomagać biedniejszemu czy słabszemu, nawet ci, którzy sami są potrzebujący. Olbrzymi patrioci, kochają swój kraj ponad wszystko. Turyści raczej spotykają się z osobami pracującymi w hotelach, którzy marzą o wyjeździe za granicę. Są to zazwyczaj osoby z niższej lub najniższej warstwy społecznej, którzy nie mają obiektywnego spojrzenia na rzeczywistość. Myślą, że jeśli np. w Niemczech można zarobić 1000 euro to będą żyli jak bogowie, ale nie są w stanie pojąć innych kosztów życia i innej mentalności. O ile z Arabami trzeba targować się o wszystko i na każdym kroku, to z Nubijczykami nie warto, gdyż oferują oni od początku ceny bardzo korzystne. Kiedy można spotkać Nubijczyków? Głównie decydując się na rejs po Nilu, w Asuanie. Pozwólmy egipskim handlarzom na prezentację swoich towarów. Są przyzwyczajeni, że klient może nie kupić nic i nikomu za to nie robią krzywdy, a jeśli nawiąże się już z nimi dialog, zaproszą na do niczego nie zobowiązującą herbatę, dadzą skosztować przypraw czy powąchać egzotyczne perfumy. Nie są kanciarzami czy agresorami, nawoływanie na ulicy, zachęcanie do kupna i targowanie to element ich kultury. Są otwarci i sympatyczni.

Przydatne języki.

Arabowie znani są ze swoich umiejętności językowych. W sprawach handlowych „dogadają się” w każdym języku, powszechny jest angielski i rosyjski, często słychać tez francuski, niemiecki i włoski.

Jedzenie.

W kuchni egipskiej tradycje kulinarne przeplatają się z kuchnią libańską, turecką, syryjską, grecką, francuską zaadaptowaną do miejscowych warunków i upodobań. Potrawy są raczej proste i przygotowane wyłącznie ze świeżych produktów i dlatego menu zmienia się wraz ze zmianą pór roku. Na południu kraju dominuje kuchnia bardziej ostra niż na północy. Podstawowe składniki egipskiej kuchni to chleb, który jest dodatkiem do wszystkich posiłków oraz fasola - przyrządzana na wiele sposobów. Popularnym daniem jest makarona, czyli makaron z mielonym mięsem jagnięcym zapiekany w formie ciasteczka, podawany z sosem pomidorowym oraz kuszari, składające się z makaronu, ryżu, soczewicy, cebuli i ostrego sosu pomidorowego bądź czosnkowego.
Z kolei egipskie kanapki podaje się zwykle z wędzoną wołowiną lub serem, czasami grillowaną wątróbką w ostrej zielonej papryce i cebuli z krewetkami lub siekanym owczym móżdżkiem. Smaczną przekąską, sprzedawana niemalże wszędzie, są orzeszki ziemne i wszelkiego rodzaju nasiona jadalne typu pestki dyni, arbuza itp. Jeżeli chodzi o napoje to popularne są herbata i kawa po turecku; w licznych herbaciarniach i kawiarniach egipskich bez przerwy przesiadują Egipcjanie, dlatego też turyści zwykle czują się nieswojo w lokalach całkowicie opanowanych przez miejscowych mężczyzn. Prawie w całym kraju alkohol jest dostępny, ale sprzedaż prowadzi ograniczona liczba punktów. Zakazy obowiązują w oazach Pustyni Zachodniej i w Środkowym Egipcie. Alkohol można kupić w hotelach i w restauracjach; alkohole słabsze typu piwo czy wino dostępne są również w marketach w miejscowościach turystycznych; publiczne picie alkoholu jest zabronione. Spragnieni mogą śmiało udać się do tzw. soczkarni. Są to bary, w których soki sporządzane są ze świeżych owoców. Można zazwyczaj je rozpoznać po wiszących nad wejściem siatkach z pomarańczami. Soki sporządzane są z pomarańczy, truskawek, trzciny cukrowej, gauawy, bananów (dolewane jest mleko), melona. Kufel 0,5l kosztuje 2 LE. Można wziąć na wynos, wówczas soczek podawany jest w woreczku ze słomką. UWAGA: Chociaż reakcja na potrawy i przyprawy to rzecz indywidualna, należy pamiętać, że w krajach subtropikalnych takich jak Egipt jest inna flora bakteryjna. Trzeba więc uważać na to, co się je, a szczególnie - gdzie. Należy unikać bardzo tanich barów z szybkim jedzeniem oraz należy ograniczyć do minimum surowe warzywa i owoce. Jeść tylko myte warzywa i owoce gdyż możliwa jest klątwa faraona. Na żołądek najlepsza profilaktycznie jest odrobina alkoholu przed jedzeniem, a jeśli profilaktyka nie poskutkuje - lek o nazwie Antinal.

Woda.

Niebezpieczeństwem z pewnością jest picie wody z kranu, które grozi tzw. zemstą faraona, czyli biegunką. Należy zawsze wodę przegotować, a najlepiej pić jedynie butelkowaną. Uwaga na lód w drinkach! Do umycia zębów lepiej używać wody butelkowanej. Pić tylko butelkowaną.

Religia.

90 % ludności to muzułmanie, sunnici. Szyitów praktycznie brak. Na północy garstka Bahai. Chrześcijanie–Koptowie ortodoksyjni i Koptowie katoliccy. Żadni z nich nie podlegają Watykanowi. W Kairze czy Aleksandrii można znaleźć kościoły rzymsko-katolickie.

Co warto przywieźć na pamiątkę.

Jakby obowiązkiem jest kupienie sziszy – fajki wodnej, w której pali się mieszankę tytoniu, suszonych owoców oraz miodu. Papirusy lub strój arabski. Rozmaite figurki. Nie warto kupować „lepszych” ubrań, torebek, butów. Ich jakość pozostawia wiele do życzenia, choć na oko wyglądają w porządku. Nie warto też kupować „róży pustyni”. Jest to sucha kulka zwiniętych patyków, która po umieszczeniu w wodzie „rozkwita” i wydziela rzekomo przyjemny zapach. W rzeczywistości nie wydziela żadnej woni, a zaczyna gnić. Wydaje się, że do wody arabowie wkrapiają parę kropel perfum, co powoduje przyjemny aromat. Złoto (tanie, ale uwaga na podróbki w miejscowościach turystycznych) - lokalne kobiety noszą złoto 21k. Przyprawy, ubrania z bawełny egipskiej, ręczniki świetnej jakości. Dobrą pamiątką będzie też fikuśne damskie obuwie w stylu arabskim. Uwaga jednak na kiepskiej jakości chińskie podróbki! Warto spytać sprzedawcę czy buty są „masri” (egipskie).

Fotografowanie:

Egipt jest rajem dla fotografów. Obowiązują jednak oficjalne i nieoficjalne zasady:
-nie można fotografować obiektów wojskowych, mostów, portów, etc.,
-we wszystkich grobowcach czy muzeach należy fotografować bez użycia lampy błyskowej (czasami za opłatą),
- jeżeli chcą Państwo zrobić zdjęcie komuś z przechodniów radzimy najpierw zapytać o pozwolenie,
-kamerę należy zgłosić celnikom przy wjeździe i przy wyjeździe,
-opłaty za filmowanie są wyższe niż za fotografowanie,
-zabronione jest używanie kamery na zaporze w Asuanie i w Dolinie Królów.

Szczepienia.

WZW A (wirusowe zapalenie wątroby typu A) - zalecane
WZW B (wirusowe zapalenie wątroby typu B) - zalecane
Żółta gorączka (żółta febra) - niekonieczne
BTP (błonnica, tężec, polio) - zalecane
Dur brzuszny (tyfus) - zalecane
Wścieklizna - niekonieczne (w zalezności od charakteru pobytu).W związku z występującym problemem wścieklizny na terenie Egiptu NIE WOLNO zaczepiać, głaskać i bawić się z przypadkowo spotkanymi psami, kotami.
Japońskie zapalenie mózgu - niekonieczne
Meningo-koki (a+c) - niekonieczne

Przepisy celne.

Osoba dorosła może wwieźć do Egiptu: rzeczy osobiste, prezenty wartości ok.100 LE, kamery video, aparaty fotograficzne, lornetki, 200 szt. papierosów lub cygar, lub 200g tytoniu, 1 litr alkoholu. Wwóz obcych dewiz jest nieograniczony, nie wydane można z powrotem wywieźć. Deklaracja dewizowa nie jest obowiązkowa, ale zaleca się deklarować na granicy większe ilości wwożonych pieniędzy (ponad 5000 USD). Egipskie waluty można wwozić i wywozić tylko do wartości 100 LE. Kamery video, a także wartościowe aparaty fotograficzne muszą być zgłoszone w urzędzie celnym przy wjeździe do Egiptu. Zabroniony jest wwóz narkotyków, broni oraz materiałów pornograficznych. Za próbę przemytu grozi kara śmierci.