BIURO PODRÓŻY AS Chrzanów Bilety autokarowe, wczasy, wycieczki objazdowe



ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE- DUBAJ

Zjednoczone Emiraty Arabskie należą do bardzo bogatych krajów, zwłaszcza od drugiej połowy 20. stulecia, kiedy stały się miejscem potężnych inwestycji wielkich korporacji związanych z wydobyciem ropy. Pomimo kończących się zasób tego surowca, Emiraty cieszą się stale znaczną popularnością inwestorów i stają się wielkim centrem handlowym i przemysłowym. Razem z wielkim rozwojem ekonomicznym, również dzięki znacznym inwestycją do ruchu turystycznego, Emiraty Arabskie stały się bardzo popularnym kierunkiem wczasowym. Przede wszystkim ze względu na klimat, który tutaj panuje podczas całego roku a zwłaszcza w okresie zimowym jest to finansowo bardzo dostępna destynacja egzotyczna.

Emiraty:

Ajman- najmniejszym z emiratów. Leży zaledwie 10 km od Emiratu Szardża i 20 km od Dubaju. Ajman słynie ze swych pięknych, liczących kilka kilometrów plaż z jedwabiście białym piaskiem i przezroczyście czystą wodą. Także tutaj historia przeplata się z nowoczesną zabudową miasta. W 2004 roku wybudowano 3 rozległe centra handlowe, które można porównać z tymi znajdującymi się w Dubaju. Ajman jest jedynym Emiratem, który zalegalizował sprzedaż alkoholu w sklepach. Dla dobrego wyglądu miasta, miejscowi szejkowie wydali zakaz nalepiania na jego terenie jakichkolwiek plakatów oraz suszenia prania w oknach i na balkonach. Ulice zostały przyozdobione nowymi drzewami.
Ras Al Khaimah- Emirat Ras Al Chajma jest najbardziej na północ wysuniętym Emiratem, przy granicy z Omanem. Z Gór Haraj, wybrzeży z występami skalnymi i urodzajnych dolin, można podziwiać niepowtarzalne scenerie tutejszej przyrody. Jest to doskonałe miejsce dla osób preferujących odpoczynek wśród szumu fal, błękitu bezchmurnego nieba, z dala od zgiełku takich miast jak Dubaj czy Abu Zabi. Będą usatysfakcjonowani zarówno miłośnicy przytulnych plaż, jak i pasjonaci wypraw w góry. Starsza część miasta Ras Al Khaimah rozciąga się wzdłuż wybrzeża i tam znajduje się ulubiony przez turystów deptak spacerowy Al Corniche. Druga część kurortu pełni funkcję handlową i administracyjną z instytucjami rządowymi oraz centrami biznesowymi. Najważniejszym zabytkiem jest masywna twierdza, którą wniesiono w XIX wieku, by bronić granice miasta przed ewentualnymi najeźdźcami. Obecnie mieści się tam Muzeum Narodowe, a budynek uważany jest za jeden z najciekawszych zabytków w regionie Zatoki Perskiej. Nietypową jak na Emiraty Arabskie atrakcją są gorące źródła Khatt wokół których powstało kilka uzdrowisk. Kurort oferuje turystom przyjemne, szerokie wybrzeże z drobnym, jasnym piaskiem. Trzy główne plaże otoczone są zatoczkami i dzięki łagodnemu zejściu do wody doskonale nadają się do wypoczynku z małymi dziećmi. Z racji tego, że kurort uchodzi za niezwykle spokojne miejsce, na plażach nie ma tłoku i zawsze znajdzie się wystarczająco dużo przestrzeni dla całej rodziny.

Dubaj- Dubaj jest jednym z miast Emiratów Arabskich – państwa położonego na Półwyspie Arabskim (w jego wschodniej części), oblanego wodami zatoki Perskiej i Ormiańskiej. Dubaj jest także stolicą emiratu noszącego tę samą nazwę.  Dubaj to w rzeczywistości dwa, przedzielone rzeką Dubai Creek miasta: Deira – w północnej części aglomeracji i Bur Dubai – w południowej. To kraj, który powstał na pustyni. Ogromne przestrzenie pustyni zostały zaadaptowane na drogi i drapacze chmur. „Złote miasto” z futurystyczną architekturą, najwyższym budynkiem na świecie i aksamitnym piaskiem „palmowych wysp”. Miasto rozłożone jest nad Zatoką Dubaj, która wcina się w ląd na długość kilkunastu kilometrów i dzieli je na dwie części: Deiry na północy i Bur Dubai na południu. Chociaż w dzielnicach tych dominują drapacze chmur, można tam również trafić na tradycyjną architekturę z barwnymi targowiskami. Dubaj przecina także łącząca najbardziej odległe dzielnice główna arteria Sheikh Zayed, przy której skupiło się najwięcej centrów handlowych.

Geografia kraju.

Emiraty znajdują się w południowej części półwyspu arabskiego. Jego północną część tworzy wybrzeże nad Zatoka Perską o długości ponad 600 kilometrów. Na wschodzie prawie 100 km graniczy z wodami Zatoki Omańskiej.

Klimat.

Zjednoczone Emiraty Arabskie należą do najgorętszych państw świata.
Średnia temperatura latem w Dubaju to aż 42°C! Emirat Dubaju leży w strefie klimatu podzwrotnikowego suchego. Lato jest tu bardzo gorące, suche i wietrzne; średnia temperatura lipca i sierpnia w ciągu dnia to 40-42°C. Nocą nadal jest gorąco – słupek rtęci spada wówczas do 30°C. Rekordowa temperatura odnotowana w Dubaju wynosiła 49°C.
Zima jest chłodniejsza, ale krótka. Temperatura w ciągu dnia w mieście Dubaj wynosi wówczas średnio 23°C, a nocą spada do ok. 14°C. Na pustyni jest chłodniej; średnia dzienna temperatura wynosi tam 5°C.
Choć Dubaj to kraina przede wszystkim pustynna, nie jest tu aż tak sucho jak chociażby w Egipcie. W ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci zanotowano wręcz wzrost opadów, których roczna suma wynosi obecnie średnio 150 mm.
Dla Dubaju typowe są nieregularne, krótko trwające opady. Występują one głównie w okresie od grudnia do marca. Jest to również czas najchłodniejszy i najbardziej polecany na wyprawę do emiratu. Warto rozważyć również wczesną wiosnę oraz późną jesień, kiedy temperatury oscylują między 25 a 30°C.

Waluta.

Oficjalną walutą Zjednoczonych Emiratów Arabskich jest dirham. Jej skrót walutowy to: AED. 1 dirham dzieli się na 100 filsów.
Monety o nominałach: 1, 5, 10, 25, 50 Filsów i 1 dirham.
Banknoty są obecnie dostępne w 8 nominałach: 5 (brązowy), 10 (zielony), 20 (jasnoniebieski), 50 (fioletowy), 100 (różowy), 200 (zielony / brązowy), 500 (granatowy) oraz 1000 (zielono-niebieski).
Planując podróż do Dubaju, warto wcześniej zaopatrzyć się w euro lub dolary amerykańskie. Praktycznie we wszystkich sklepach, dużych centrach handlowych oraz hotelach można płacić dolarami. Walutę wymienić można w bankach, kantorach lub hotelach.

Ceny.

Dubaj uważany jest często za raj dla miłośników zakupów. Taką opinię tworzy mnogość placówek handlowych (od bazarów do nowoczesnych centrów handlowych), niższe niż w Europie ceny wielu artykułów, liczne wyprzedaże i festiwale zakupów.
W centrach handlowych ceny towarów są sztywne; na bazarach i w prywatnych sklepach nieodłączną częścią zakupów jest uświęcone tradycją targowanie się.
Ceny artykułów podstawowych – żywności, dużej części chemii gospodarstwa domowego – są podobne do cen polskich. Wynajem mieszkania to koszt o wiele wyższy niż w Polsce. Benzyna kosztuje natomiast dosłownie tyle, co woda.

Dostęp do internetu.

W lepszych hotelach w hallu jest internet bezprzewodowy oraz stałe łącze w pokoju. Usługa ta jest droga, zwłaszcza jeśli loguje się do internetu bezpośrednio z pokoju hotelowego. Dużo kafejek internetowych.
W Emiratach należy pamiętać o jednej ważnej rzeczy – niektóre strony internetowe są cenzurowane (prawo islamskie). Nie można też wejść na stronę Skype’a, żeby pobrać komunikator. Należy instalkę przywieść ze sobą lub ściągnąć przez torrenta lub ftp.

Telefony.

Rozmowy międzynarodowe są bardzo drogie. Jest tu dużo budek telefonicznych, a kartę można kupić w każdym supermarkecie.

Wtyczki elektryczne i napięcie.

Wtyczki europejskie (czyli takie jak w Polsce) oraz brytyjskie (3-pinowe). Często w hotelach występują dwa standardy. Spotyka się również gniazdka amerykańskie. W razie kłopotów można kupić adapter w centrum handlowym lub na lotnisku. Obowiązuje napięcie 220 V.

Wiza.

O wizę do Zjednoczonych Emiratów Arabskich musi wystąpić w naszym imieniu osoba lub firma z tego kraju, np. biuro podróży, znajomy, pracodawca lub hotel. Najtańszym sposobem otrzymania wizy turystycznej jest zakup biletu linii lotnicznych Emirates.

Rodzaje wiz do Dubaju:

Wiza turystyczna 4-dniowa – upoważnia do przebywania na terenie Zjednoczonych Emiratów Arabskich przez 96 godzin (4 pełne doby). Jest to wiza jednokrotnego wjazdu. Należy mieć wykupiony bilet lotniczy w dwie strony. W przypadku jednoczesnego wykupienia biletu lotniczego linii Emirates koszt tej wizy to ok. 290 zł.
Wiza turystyczna 30-dniowa – upoważnia ona do jednokrotnego wjazdu na teren ZEA. Podróżujący musi mieć zarezerwowany bilet lotniczy w obie strony. Czas wyrabiania promesy wizowej trwa 3-5 dni roboczych. Istnieje również procedura ekspresowa, trwająca 1-3 dni. Jest ona droższa. Bez biletu Emirates wiza załatwiana w trybie normalnym kosztuje od 495 do 600 zł, w trybie ekspresowym natomiast – niecałe 900 zł. Z biletem Emirates cena spada do 390 zł (tryb normalny). Obie wizy turystyczne są ważne 60 dni od daty wydania.
Wiza tranzytowa – jest to wiza jednokrotna na pobyt do 15 dni, ważna przez 30 dni od daty wydania. Nie jest potrzebna podróżnemu, który nie opuszcza strefy tranzytowej na lotnisku (podczas podróży z przesiadką w Dubaju).
Wiza wizytowa – działa na zasadzie zaproszenia. Osoba mieszkająca w Emiratach (obywatel lub rezydent) jest sponsorem, który występuje w naszym imieniu o wizę. Jeśli osoba zapraszająca nie jest członkiem rodziny osoby zapraszanej, musi również wpłacić kaucję, która zostanie zwrócona po wyjeździe gościa. Wiza ta jest ważna 60 dni; można ją przedłużyć do 90 dni za opłatą.
Wiza pracownicza/rezydenta – otrzymuje ją osoba, która zakłada działalność gospodarczą na terenie Emiratów lub zostaje zatrudniona przez firmę w ZEA.
Uzyskanie wizy odbywa się za pośrednictwem tzw. sponsora, czyli firmy/instytucji z Emiratów lub osoby prywatnej – obywatela bądź rezydenta. Sponsor występuje o wizę w imieniu podróżującego. Najczęściej sponsorem jest biuro podróży, linie lotnicze czy hotel.
Przed wyjazdem podróżny zobowiązany jest do wyrobienia promesy wizowej, czyli dokumentu potwierdzającego zobowiązanie władz Emiratów do wydania wizy przy wjeździe na terytorium kraju. Promesa jest wystawiana w formie listu, a jej kopia wysyłana jest do Polski drogą elektroniczną. Należy ją mieć przy sobie na lotnisku.
Paszport podróżnego musi być ważny co najmniej 180 dni dłużej niż data wyjazdu z Emiratów. Do wyrobienia wizy niezbędny jest kolorowy skan strony ze zdjęciem paszportu (dobrej jakości), kolorowy skan zdjęcia paszportowego, informacja o miejscu zatrzymania się podczas pobytu w ZEA (rezerwacja hotelowa, adres i telefon znajomego itp.) oraz kopia biletu lotniczego/rezerwacji (muszą widnieć daty przylotu i odlotu).
Czas oczekiwania na wydanie wizy to kilka dni roboczych. Tydzień pracy to w urzędach ZEA okres od niedzieli do czwartku.

Przepisy celne i wjazdowe.

Na teren ZEA nie wolno wwozić materiałów zawierających treści uznane za obsceniczne (pornografia jest w Emiratach zakazana), narkotyków (należy pamiętać, że zawarta w niektórych lekach kodeina jest uważania w ZEA za narkotyk), materiałów godzących w obyczaje muzułmańskie. Na wwóz alkoholu trzeba mieć zezwolenie (choć nie zawsze jest to egzekwowane). Można wwieźć 2 litry alkoholu powyżej 22% oraz 2 litry wina.
Osobom posiadającym w paszporcie pieczątkę z Izraela zaleca się wyrobienie nowego paszportu przed wystąpieniem o wizę do Emiratów, gdyż paszport zawierający ślady pobytu w Izraelu często uznawany jest w ZEA za nieważny. Choć od dwóch lat nie jest to podparte już przepisami prawnymi, dla własnego spokoju warto rozważyć złożenie wniosku o nowy paszport lub przynajmniej zasięgnąć informacji na ten temat u pośrednika wizowego.

Transport i poruszanie się po kraju.

Ulice Dubaju przystosowane są przede wszystkim do ruchu samochodowego; mało kto porusza się po mieście pieszo na dłuższe dystanse – zwłaszcza latem.
Sieć komunikacji publicznej pomiędzy poszczególnymi emiratami nie jest w ZEA dobrze rozwinięta. Regularny transport autobusowy obsługuje jedynie trasę Dubaj-Abu Zabi. Na innych trasach kursują minibusy; o terminy ich odjazdów należy się dowiedzieć na miejscu, ale nie mają one regularnego rozkładu. Dlatego też warto rozważyć wynajęcie samochodu, zwłaszcza jeśli planujemy spędzić w Dubaju dłuższy czas i urządzić sobie kilka dalszych wycieczek. Oprócz połączenia z Abu Zabi w Dubaju funkcjonuje również linia dojeżdżająca do eksklawy Hatta. Autobusy do Hatty odjeżdżają mniej więcej co godzinę. Poza tym, dwa razy dziennie kursuje linia do Maskatu w Omanie. Podróż do stolicy Omanu trwa 5-6 godzin. Autobusy do innych emiratów odjeżdżają z dwóch głównych dworców: Bur Dubai oraz Deira Dubai.
Dubaj metro- Jest to najdłuższy całkowicie zautomatyzowany system kolei na świecie. W pociągach nie ma maszynistów – składami sterują wyłącznie komputery. Zaufanie do elektroniki nie jest jednak całkowite – podczas podróży wyszkolona obsługa pociągu towarzyszy pasażerom w wagonach.
Składy metra podzielone są na trzy klasy. Klasa złota ma wygodniejsze siedzenia i, co za tym idzie, droższe bilety. Klasa srebrna, obejmująca cztery wagony, jest klasą ekonomiczną. Trzecia, wydzielona klasa przeznaczona jest dla kobiet i dzieci.
Autobusy Dubaj- Klimatyzowane są wszystkie pojazdy, a także niektóre przystanki autobusowe. Komunikacja autobusowa w Dubaju funkcjonuje od godziny 6 rano do 23. Numery poszczególnych linii oraz ich trasy są wyświetlane po arabsku i po angielsku. Rozkłady jazdy oraz mapa komunikacji miejskiej dostępne są na stronie www.dubai.ae. Bilety można kupić m.in. na dworcach autobusowych.
Specyfiką dubajskich autobusów są wydzielone przestrzenie dla kobiet i dzieci. Znajdują się one między pierwszymi a drugimi drzwiami autobusu i są oddzielone szklanymi ściankami działowymi.
Taksówki Dubaj- Taksówki w Dubaju nie należą do najdroższych, choć w większości z nich nie ma taksometrów. Warto spytać o cenę za kurs przed wejściem do taksówki i targować się właśnie wtedy, a nie w momencie uiszczania należności. Jedynie taksówki „oficjalne”, mają obowiązkowo zamontowane taksometry, i to zwykle one są najtańsze. Można je rozpoznać po charakterystycznym kremowym kolorze. Przystępne ceny oferują taksówki wieloosobowe (zabierające 5-7 osób). Postoje tych taksówek można znaleźć w pobliżu dworców autobusowych. Taksówki te są dobrą opcją w przypadku transportu na większe odległości.
Taksówki wodne i promy- Niektóre linie autobusowe kursują z jednego brzegu zatoki Dubai Creek na drugi, ale nie są to jedyne sposoby przemieszczania się pomiędzy dwoma sektorami miasta. Do najszybszych wodnych środków transportu należy taksówka wodna (abra). W Dubaju jest ona bardzo popularna. Warto również choć raz zdecydować się na rejs promem lub statkiem wycieczkowym po zatoce.
Wynajęcie samochodu- Sieć drogowa w Emiratach jest dobrze rozwinięta, a same drogi są w bardzo dobrym stanie. Ceny paliwa są niższe niż w Europie. Ruch jest prawostronny. Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu jest surowo karane. Policja drogowa nie zatrzymuje samochodu w przypadku przekroczenia prędkości. Wypisuje mandat i… wysyła powiadomienie SMS-em. Warto jednak po prostu przestrzegać przepisów; kary za osiągnięcie prędkości 200 km/h są bardzo wysokie, a za kilkakrotne przejechanie na czerwonym świetle samochód jest konfiskowany.
W Dubaju można wynająć samochód za pośrednictwem jednej z dużych firm międzynarodowych, które mają siedziby w mieście. Wypożyczalnie samochodów znajdziemy również na lotniskach czy w pobliżu hoteli. Większość takich firm, zwłaszcza dużych, wymaga płatności kartą.

Etykieta i zwyczaje.

Turysta przybywający do Emiratów będzie traktowany z szacunkiem i z pewnością doświadczy arabskiej gościnności.
Należy przestrzegać zasad Islamu. Dubaj i Abu Dhabi są bardzo otwarte i jest tam swoboda ubioru, jednak lepiej, jeśli kobieta będzie miała zakryte ramiona i kolana, a mężczyzna szorty za kolano. Zakrywanie włosów nie jest obowiązkiem.
Sharjah jest bardzo restrykcyjnym emiratem i jest tam całkowity zakaz noszenia przez mężczyzn spodni przed kolano oraz noszenia przez mężczyzn biżuterii. Można za to pójść do więzienia.
Kobiety są traktowane w Emiratach z należytym szacunkiem, szczególnie te z zagranicy określane mianem „Lady from Europe”. Udostępnione są im specjalne okienka w bankach, miejsca w autobusach i wiele obszarów, w których damy mogą odpocząć od męskiego towarzystwa. Kobiety mają swoje święta, natomiast w parkach i na plażach wyznaczone są specjalne strefy kobiece.
Przy bezpośrednim kontakcie z rdzennymi Arabami warto pamiętać, że są szczególnie wrażliwi na swoją narodowość i uważać na komentarze dotyczące ich pochodzenia. Arabowie cenią sobie Europejczyków, którzy z dystansem podchodzą do swojego stroju i ubierają się raczej skromnie bez nadmiernego eksponowania swojego ciała. Również nadpobudliwe okazywanie sobie uczuć w miejscach publicznych nie jest mile widziane. W strojach kąpielowych można chodzić jedynie na plażach, a opalanie toples jest zabronione.
Przy powitaniu warto wykazać się minimalną wiedzą na temat arabskiego świata i wypowiedzieć przyjaźnie salam alejkum – „pokój z tobą”, a na to samo odpowiedzieć wa alejkum as-salaam.
Przy fotografowaniu ludzi najlepiej wcześniej zapytać o zgodę, gdyż nie każdemu mieszkańcowi Emiratów może spodobać się zbyt swobodne podejście do tematu przez Europejczyków. Nie można fotografować obiektów wojskowych, lotnisk oraz budynków publicznych.
Przy korzystaniu z większości usług, szczególnie w hotelach i restauracjach, należy zostawić napiwek wysokości 10-15%  za usługę.

Mieszkańcy.

Dubaj to miejsce, gdzie rdzenni mieszkańcy stanowią niewielki fragment mozaiki narodowościowej. Większość mieszkańców to imigranci, którzy przyjechali do Dubaju w celach zarobkowych. Istnieje duża dysproporcja liczby kobiet w stosunku do liczby mężczyzn – mężczyzn jest ok. 3 razy więcej. Zaledwie 17% populacji emiratu stanowią rdzenni mieszkańcy.Najliczniejszą grupą etniczną w Dubaju są Hindusi (ok. 51% wszystkich imigrantów). Bardzo licznymi grupami są Pakistańczycy (16%) oraz emigranci z Bangladeszu (9%). Około 3% imigrantów stanowią Filipińczycy. Niemałą grupę stanowią też obywatele Somalii (ok. 30 000 osób). Znaczny odsetek imigrantów wywodzi się z Iranu (ok. 25%).
W Dubaju mieszkają ponadto Europejczycy, Amerykanie, Australijczycy oraz emigranci z innych krajów azjatyckich niż wymienione wyżej.

Przydatne języki. Angielski. Mówi się również w językach imigrantów oraz po arabsku.

Święta.

Najważniejszym świętem jest Ramadan. Podczas Ramadanu muzułmanie nie mogą spożywać posiłków oraz napojów. Post obowiązuje do zachodu słońca (czyli około 18). Podczas Ramadanu nie pracują niektóre urzędy i firmy, a inne pracują tylko na pół gwizdka. Dotyczy to przeważnie firm lokalnych. Ramadan kończy się czterodniowym świętowaniem (wszyscy mają wolne).

Religia.

Zjednoczone Emiraty Arabskie to kraj, w którym szkoła prawa muzułmańskiego w praktyce nie zezwala niemuzułmanom na wstęp do meczetów. Jedynym meczetem otwartym dla osób innego wyznania jest Meczet Jumeirah. Pod względem religijnym, Dubaj jest najbardziej tolerancyjnym emiratem. Ze względu na mnogość emigrantów z różnych krajów, wyznających różne religie, rząd musiał przystosować prawo do potrzeb tak znaczących mniejszości wyznaniowych. Jest to jedyny emirat, gdzie znajdziemy nie tylko chrześcijańskie kościoły, ale nawet świątynie hinduistyczne.
Islam jest w Zjednoczonych Emiratach Arabskich religią państwową, i określany jest jako taki przez konstytucję. W Dubaju wszyscy obywatele (czyli rdzenni mieszkańcy) wyznają islam; jest on też religią wyznawaną przez bardzo duży odsetek imigrantów, choć bynajmniej nie jedyną.

Kuchnia.

Dubaj nie posiada właściwie specyficznej kuchni, charakterystycznej wyłącznie dla swego obszaru. Jednakże dzięki wielokulturowości i różnorodności etnicznej Emiratu znajdziemy tu ogromny wybór dań bliskowschodnich z różnorodnych regionów, a także przysmaki charakterystyczne dla innych kuchni orientalnych.
Do najbardziej rozpowszechnionych kuchni, których specjałów możemy spróbować w Dubaju, zaliczyć trzeba kuchnię libańską. Do jej charakterystycznych elementów należą bogactwo ziół i przypraw, aromatyczne sosy, ogromny wybór pysznych przystawek.

Do najpopularniejszych dań kuchni libańskiej należą:
Kibbeh – potrawa ze smażonego, mielonego mięsa jagnięcego lub wołowego z ryżem;
Kofta – pulpeciki z mięsa mielonego;
Falafel – danie wegetariańskie – kotleciki z ciecierzycy;
Hummus – pasta z ciecierzycy;
Pasty z bakłażanów (np. baba ghanoush).
Przysmaki kuchni libańskiej podawane są z libańskim chlebem (pitą), świeżą sałatką oraz marynowanymi warzywami.
Ze względu na dużą liczbę imigrantów z Indii, w Dubaju popularna jest także kuchnia indyjska. Jest ona bardzo bogata w aromatyczne przyprawy, często pikantne; oferuje bardzo duży wybór dań wegetariańskich, jak również dań z kurczaka. Ryż jest ważnym składnikiem wielu potraw; popularne są również indyjskie placki. W Dubaju najczęściej zjeść można dania wywodzące się z północnej części Indii.
Z pewnością będziemy mieli okazję spróbować również specjałów kuchni irańskiej. Na czoło wysuwają się tu dania z ryżem, przyprawione szafranem bądź też pikantne. Serwowane są z irańskim chlebem (najczęściej lawaszem), sałatą, kapustą, pomidorami, cebulą i sosem jogurtowym z nutą mięty.
Obraz kuchni dubajskiej nie byłby pełen bez wspomnienia o kuchni Beduinów, w której skład wchodzą przede wszystkim świeże i suszone ryby, daktyle oraz mleko i mięso wielbłądzie.
Warto spróbować:
Shawarma – potrawa z mięsa pieczonego na obrotowym rożnie, odpowiednik tureckiego döner kebabu. Jest to danie obiadowe, spożywane wieczorem;
Ara’yes – przyprawione mielone mięso baranie zawinięte w chleb pita;
Wspomniane wyżej kebbeh;
Waraq enab – dolma – faszerowane liście winogron;
Kawa arabska (qahwa saada);
Herbata z mlekiem.

Woda. Woda z kranu nie nadaje się do picia, ale spokojnie można wypłukać nią zęby.

Szczepienia.

WZW A (wirusowe zapalenie wątroby typu A) - zalecane
WZW B (wirusowe zapalenie wątroby typu B) - zalecane
Żółta gorączka (żółta febra) - niekonieczne
BTP (błonnica, tężec, polio) - zalecane
Dur brzuszny (tyfus) - zalecane
Wścieklizna - niekonieczne
Japońskie zapalenie mózgu - niekonieczne
Meningo-koki (a+c) - niekonieczne