BIURO PODRÓŻY AS Chrzanów Bilety autokarowe, wczasy, wycieczki objazdowe



UGANDA
"Zi-map" autorstwa United States Central Intelligence Agency - Webpage: CIA World Factbook page for Zimbabwe. Archived from the original on 10 June 2005.Image: CIA World Factbook map for Zimbabwe. Archived from the original on 10 June 2005.. Licencja Domena publiczna na podstawie Wikimedia Commons.

Granica

Obywatele polscy potrzebują wizy pobytowej i tranzytowej na wjazd. Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe wynosi 3 miesiące. Decyzję o okresie ważności wizy podejmuje urzędnik imigracyjny na granicy, który stawia stempel wizy jednokrotnej lub dwukrotnej. Wwóz waluty obcej powyżej 1000 USD powinien być udokumentowany w deklaracji celnej podróżnego, co zapewnia bezpieczny wywóz przy wyjeździe z Zimbabwe. Przepisy przewidują konfiskatę wywożonych środków płatniczych w walutach obcych większych niż równowartość 1000 USD i 50 000 ZWD w gotówce. Wymiana waluty poza bankami jest zabroniona. Wywóz wyrobów z kości słoniowej jest dozwolony tylko w przypadku posiadania zaświadczenia CITIES (przy zakupie należy żądać takiego zaświadczenia). Istnieje zakaz noszenia ubiorów zbliżonych do mundurów wojskowych i policyjnych. Dotyczy to szczególnie ubiorów typu battle-dress, panterek itp. Osoby naruszające to prawo mogą podlegać karze grzywny lub nawet pozbawienia wolności. Należy unikać fotografowania niektórych obiektów (siedziba prezydenta, centra przesyłowe energii elektrycznej, poczta, skupiska ludzi). Na profesjonalną działalność fotograficzną należy mieć zezwolenie Ministerstwa Informacji (konieczne jest złożenie wniosku i opłata 300 USD).

Kuchnia

Kuchnia charakteryzuje się wpływami potraw angielskich oraz tradycyjnych – afrykańskich. Sadza – danie z mąki kukurydzianej, to składnik każdego z miejscowych dań. Kraj jest dużym eksporterem wołowiny. W restauracjach podaje się również często potrawy z dzikich zwierząt: krokodyla, kudu czy antylopy impala. Biedniejsi jedzą mięso z kozy. Smaczny jest bitong – solone mięso. Z ryb, najczęściej podaje się troć i miejscową rybę o nazwie kapenta. Można także uniknąć jedzenia oryginalnych potraw i wpaść do np. Kentucky Fried Chicken oraz restauracji innych znanych sieci.

Zakupy

W ośrodkach turystycznych są sklepy lub stragany z pamiątkami. Wiele z tych produktów jest jednak bardzo niskiej jakości. Sprzedawcy oferują ogromne ilości drewnianych lub kamiennych figurek i rzeźb (twarze, zwierzęta). Bardziej wartościowe produkty rękodzieła można dostać w sklepach i galeriach. Atrakcyjną pamiątką są kamienie szlachetne (malachit, szmaragd); niektóre, mniej cenne, są szlifowane w kształcie jajek. Oryginalne są wyroby robione na szydełku: obrusy, narzuty na łóżko. W całym kraju można kupić koszyki różnej wielkości i kształtu. Na sprzedaż są również przedmioty z kości słoniowej; trzeba żądać od sprzedawcy specjalnego certyfikatu, że towar jest wykonany z odpadków kości; okazuje się go na granicy. Nie poleca się jednak kupowania tego rodzaju pamiątek, bo ich przywóz do Polski jest zakazany. Sklepy otwarte są w godzinach od 8.00 do 17.00, spożywcze do 19.00 (sieć Spaar). Ceny produktów importowanych zbliżone są do cen polskich lub wyższe.

Zdrowie

Przy przyjeździe z krajów, w których notowana jest żółta gorączka (febrawymagane jest szczepienie. Na niżej położonych terenach (np. Victoria Falls) istnieje duże zagrożenie malarią, szczególnie w miesiącach listopad-czerwiec. Zaleca się stosowanie ogólnych środków profilaktyki przeciwmalarycznej. Niezależnie od tego dobrze zaopatrzyć się przed wyjazdem w antymalaryczne kremy, aerozole, chusteczki itp. W głównych miastach i centrach turystycznych dostęp do opieki medycznej o standardzie europejskim jest łatwy. Cena wizyty prywatnej wynosi ok. 45-50 USD, a doba w prywatnym szpitalu kosztuje ok. 150-200 USD.

Zwyczaje

Mieszkańcy są pogodni i przyjaźnie nastawieni do turystów. Cudzoziemcy powinni unikać okazywania zdenerwowania podnosząc głos albo wymachując rękami, bo reakcją tubylców jest tylko śmiech i drwiny. Preferują, gdy sprawy (np. ostre targowanie się) toczą się spokojnie i grzecznie. Przyjezdni o białej skórze mogą się spodziewać złego traktowania, jeśli już na lotnisku zaczynają się denerwować. Z drugiej strony – zamierzając załatwić jakąś sprawę, należy być stanowczym. Mieszkańcy krzyczą do siebie, zamiast mówić cichym głosem – szeptanie jest brane za złą monetę. Na prowincji należy unikać patrzenia ludziom w oczy – jest to uważane za niegrzeczne. Przedmioty (np. banknoty) podaje się obiema rękami. Nie używać nigdy do tego celu (ani do odbierania czegoś) wyłącznie lewej ręki. Wdzięczność i uprzejmość jest często wyrażana klaskaniem.

Źródło: Logostour.pl