BIURO PODRÓŻY AS Chrzanów Bilety autokarowe, wczasy, wycieczki objazdowe



EKWADOR
"Equador CIA map PL" autorstwa Central Intelligence Agency - CIA World Factbook - after modifications transferred from Polish Wikipedia.. Licencja Domena publiczna na podstawie Wikimedia Commons.

Granica

Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli polskich przy pobytach do 30 dni. Przy wjeździe wymagany jest 6-miesięczny okres ważności paszportu liczony od opuszczenia kraju. Obowiązuje opłata lotniskowa przy wylocie z Quito - 40 USD, z Guayaquil – 26 USD. Przepisy celne odpowiadają standardom międzynarodowym. Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu i wywozu środków płatniczych; można wwieźć do 10 tys. USD. Zwolniona od cła jest butelka mocnego alkoholu i ograniczona ilość perfum. Należy jednak zwrócić uwagę na restrykcyjne przepisy dotyczące wywozu materiału roślinnego i zwierzęcego, których złamanie podlega ostrym karom. Szczególnie dotyczy to np. nasion czy sadzonek z Galapagos, a także kawałków skał, korala, muszli itp. pamiątek zrobionych z roślin (nie dotyczy drewna) i części zwierząt, jak np. ze skorupy żółwia, zęba lwa morskiego czy czarnego korala. Przy zakupie pamiątek imitujących wyroby kultur prekolumbijskich należy zachować dowód kupna w celu okazania go podczas kontroli na lotnisku. Prawo tego kraju wymaga, by nosić przy sobie dowód tożsamości (może być kserokopia paszportu).

Kuchnia

W różnych rejonach kraju dominujące są inne potrawy. Nie wyróżniają się one nadmiarem ostrych przypraw, chociaż do ciepłych dań podaje się zwykle czarkę z aji – sosem z ostrej papryczki. Popularne są zupy z dodatkiem śmietany, zwane generalnie: colada. W górach je się: locro de papas - ziemniaki i zupę serową, caldo de papas - zupę na krowim kopycie z gniecioną kukurydzą, sancocho de yuca - zupę jarzynową z korzeniem manioku, empanadas de morocho - wydrylowaną kukurydzę nadziewaną mięsem. Na wybrzeżu je się ceviche - marynowaną rybę lub owoce morza, viche – zupę rybną z orzeszkami ziemnymi, encocadas - krewetki lub rybę z mleczkiem kokosowym. Restauracje w całym kraju oferują zestawy obiadowe (almuerzo) i kolacyjne (merienda) po bardzo przystępnych cenach. Miejscowi piją np. morocho - napój zrobiony z gniecionej kukurydzy, mleka, cynamonu i cukru, ale i gorącą czekoladę. W gorące dni pije się napoje owocowe: naranjilla, maracuya, taxo i mora (z czarnych jagód), ale trzeba raczej pić napoje butelkowane, gdyż do soków zrobionych ze świeżych owoców dodaje się niegotowanej wody. Czarna kawa bez dodatków to cafe puro. Z napojów alkoholowych wszędzie dostępne są wina argentyńskie lub chilijskie. Piwa – Pilsener i Club należą do najpopularniejszych. Cocadas – słodycze z kokosa oraz wielki wybór owoców jada się na deser. Na wyspach Galapagos uprawia się owoce i warzywa, restauracje oferują także lokalne ryby i mięso; reszta produktów spożywczych jest przywożona.

Zakupy

Sklepy otwarte są w godzinach 10-20. Najbardziej typowe pamiątki są wykonane z drewna balsa: rzeźbione figurki, talerze, szkatułki. Wyroby ze srebra, indiańskie tekstylia, guziki i zabawki ze skorupek orzecha tagua, ręcznie tkane kilimy, dywaniki oraz koce ze 100% wełny w piękne, kolorowe wzory (sprzedawane na metry), antyki z czasów kolonialnych. Targowanie się jest przyjęte w małych sklepikach, na bazarach i ulicznych straganach. Na Galapagos nie wolno kupować wyrobów z czarnego korala, gatunku chronionego, gdyż ich wywóz z kraju jest zabroniony. W stolicy archipelagu, Puerto Baquerizo Moreno, znajduje się kilka sklepów z pamiątkami, wszystko jest tam jednak droższe niż na stałym lądzie.

Zdrowie

Zagrożenie chorobami tropikalnymi jest stosunkowo niewielkie. Nie ma obowiązku szczepień, wskazane są jednak szczepienia przeciwko żółtej febrze przy podróżach na obszary tropikalne. Na wybrzeżu (głównie okolice Guayaquil) i w dżungli na wschodzie kraju występuje zagrożenie malarią i dengą. Należy pamiętać o możliwości wystąpienia (w Quito) choroby wysokościowej (soroche). Objawy soroche to m.in. bóle głowy, jamy brzusznej, torsje, zmęczenie, bezsenność, kołatanie serca i zadyszka. Trzeba dać organizmowi czas na adaptację do rozrzedzonego powietrza i unikać długotrwałego wysiłku. Dobrze pić dużo wody, odpocząć oraz zażyć tzw. tabletki soroche, które można kupić w aptece (farmacias, boticas). Opieka lekarska jest ogólnie dostępna w miastach. Wizyta u lekarza ogólnego kosztuje ok. 100 USD, doba w szpitalu ok.100 USD (bez zabiegów i leków).

Zwyczaje

Pod względem kulturowym, etnicznym i geograficznym kraj składa się jakby z dwóch odrębnych części; są to - wyżyny i góry Andy z centrum w Quito oraz region leżący na południe od Gyayaquil, nad Pacyfikiem. Indianie Keczua stanowią ok. 50% ludności, metysi – 40%, biali mieszkańcy to ok. 8%. Reprezentanci większości pozostałych plemion indiańskich zamieszkują tereny górskie i rejon Amazonii. Mieszkańcy Ekwadoru, jak w innych krajach południowoamerykańskich, są serdeczni i wylewni, w dowód sympatii często dotykają obcego. Są wyczuleni na punkcie swojego kraju, więc lepiej nie chwalić w ich obecności innych nacji. Nie poleca się przywoływanie kelnera klaszcząc w dłonie nad głową, chociaż wśród miejscowych jest to dość powszechny zwyczaj. Muzyka andyjskich Indian ma najczęściej związek z obchodami świąt religijnych i ceremonii lokalnych. Jej nieodłącznym elementem są tańce, jak np.: Sanjuanito, Albaza, Yumbo, z akompaniamentem gitarzystów, fujarek, bębenków. Klasyczny, typowy dla ekwadorskiej muzyki dźwięk wydobywa się z rondador – małej piszczałki.

Źródło: Logostour.pl