BIURO PODRÓŻY AS Chrzanów Bilety autokarowe, wczasy, wycieczki objazdowe



CHILE
"Cile map" by Directorate of Intelligence, CIA - https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/ci.html. Licensed under Public Domain via Wikimedia Commons.

Granica

Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli RP przy pobytach do 90 dni. Minimalny okres ważności paszportu przy wjeździe nie jest określony. Opłata lotniskowa przy lotach międzynarodowych wynosi 26 USD. Przy przekraczaniu granicy podróżujący otrzymuje do wypełnienia kartę wjazdu. Należy ją bezwzględnie zachować i przechowywać w innym miejscu niż paszport, gdyż w razie utraty lub uszkodzenia paszportu tylko na jej podstawie można opuścić Chile (o nową kartę trzeba składać podanie do policji). Można wwieźć gotówkę do 10 tys. USD. Większe sumy należy zadeklarować. Surowe przepisy fito-sanitarne zakazują przywozu do Chile artykułów spożywczych w stanie surowym oraz nasion i roślin; należą do nich owoce, warzywa, przetwory mleczne i mięsne. Podróżny musi więc wypełnić druczek, że nie wwozi takich produktów i przekazać go kontrolerowi sanitarnemu. Zwolnieniu od opłat celnych podlega bagaż osobisty i rzeczy osobistego użytku (np. aparaty fotograficzne). Należy zadeklarować rzeczy osobiste o wartości powyżej 350 USD. Można wwieźć bez opłat celnych do 400 szt. papierosów i 1,5 l napojów alkoholowych. Nie ma ograniczeń dotyczących wymiany pieniędzy. W Chile nie istnieje procedura zwrotu podatku VAT dla obcokrajowców. Na Wyspie Wielkanocnej nie jest wymagane specjalne zezwolenie na pobyt. Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

Kuchnia

Zdaniem wielu turystów najlepszym elementem kuchni chilijskiej są potrawy z dodatkiem owoców morza. W menu restauracji znaleźć można wiele gatunków ryb pod niezliczoną postacią: smażone, grilowane, gotowane, czy jako dodatek do zup. Tradycyjną potrawą z owoców morza, serwowaną w Patagonii, jest curanto - pożywny gulasz z ryb, skorupiaków, kury, cielęciny, wołowiny i ziemniaków. Z owoców morza przyrządza się także zupy, np. sopa de mariscos oraz cazuela de mariscos. Głównym posiłkiem dnia, popularnym w całym kraju, jest obiad: rosół z ziemniakami lub kukurydzą oraz wołowiną lub kurą (cazuela) i ryż podawany jako drugie danie z wołowiną lub kurczakiem. Innym popularnym składnikiem obiadu jest fasola i kukurydza. Z tej drugiej przyrządza się pastel de choclo - zapiekankę z kukurydzy z warzywami, kurczakiem i wołowiną. W Chile można się też najeść dużym plastrem mięsa wołowego smażonego z jajkami wbitymi na wierzch dania (lomo a lo pobre). Z mięs najpopularniejsza jest parillada, grilowana na węglu. Potrawy bezmięsne oferują głównie restauracje w większych miastach. Typowa zakąska jest przyprawiona chilijską salsą, zwaną pebre, którą dodaje się do świeżego chleba lub krokietu czy pasztecika/pieroga (empanada) z kukurydzianym nadzieniem. Ciepła kanapka jako przekąska to - barros lub completo, przypominające hot doga. Miejscowe wina są znane na całym świecie. Najlepsze pochodzą z winnic położonych wokół Santiago. Narodowym napojem jest pisco, alkohol podobny do brandy, zrobiony z winogron Muscatel. Warto spróbować jego odmianę - pisco sour, z dodatkiem cukru i cytryny. Restauracje często oferują menu fijo, czyli gotowy zestaw obiadowy po konkurencyjnej cenie. Obiad można dostać w restauracji w godz. 12–15, a kolację od godz. 20.

Zakupy

W Chile wydobywa się wiele minerałów, które wykorzystywane są w wyrobach rękodzieła artystycznego. Podziwiać można kunsztowne ozdoby ze srebra (wykonane przez Indian mapuche), brązu, lazurytu, kutej miedzi. Ceramika z Arica i czarna ceramika z Pomaire należą do najbardziej rozpoznawalnych pamiątek. W lokalnych sklepach siodlarskich (talabartieras) można kupić kolorowe stroje chilijskich kowbojów. Na bazarach, straganach, w sklepach na uwagę zasługują przede wszystkim wyroby rękodzielnicze: ze skóry, drewna, obrazy, instrumenty muzyczne, odzież. Do najatrakcyjniejszych należą: kolorowe koszyki z Hualqui, niezwykle barwne wełniane narzuty, kilimy i poncho o tradycyjnych, pasiastych wzorach, wyszywane obrazki z Copuliemu. Sklepy czynne: pon.-piąt. 10-20, soboty 9-14, supermarkety: pon.-nied. 7.30-22.30. Pieniądze (na pamiątki, rozrywki) dobrze mieć w małych nominałach i wymieniać stopniowo w bankach lub hotelach z uwagi na bezpieczeństwo. Targowanie się nie jest przyjęte, chociaż przy zakupie większej ilości np. pamiątek można spróbować negocjować cenę. Na Wyspie Wielkanocnej, przy głównej ulicy wioski Hanga Roa, znajduje się wiele małych sklepów i straganów oraz kilka supermarketów. Do lokalnych produktów należy owoc dzikiej guavy, herbata hierba luisa, a także warzywa, niektóre owoce, ryby, chleb. Reszta towarów jest przywożona z kontynentu. Wśród oryginalnych pamiątek są drewniane rzeźby, kamienne moai (małe kopie słynnych posągów), wizerunek tzw. człowieka-ptaka, najsłynniejszej postaci wyrytej na skale oraz repliki innych rzeźb, a także koszulki ze zdjęciem słynnych posągów. Dużo wyrobów rzemiosła znaleźć można na lokalnym bazarze mercado artesanal, mieszczącym się koło kościoła.

Zdrowie

Szczepienia ochronne nie są obowiązkowe. Występuje zagrożenie żółtaczką, zwłaszcza w okresie letnim. Zalecane jest zachowanie środków ostrożności - należy pić wodę butelkowaną lub przegotowaną, unikać niemytych owoców. Nad Chile jest bardzo cienka powłoka ozonowa, dlatego też promieniowanie ultrafioletowe może być silne i szkodliwe dla zdrowia, szczególnie wiosną, w godzinach wczesnego popołudnia. Dobrze mieć wtedy nakrycie głowy i stosować krem z wysokim filtrem. Prywatna opieka medyczna jest na dobrym poziomie. Cena standardowej wizyty lekarskiej wynosi ok. 60 USD, doby w szpitalu 50-400 USD. Płatności dokonuje się z góry gotówką lub czekiem. Tylko w szczególnych przypadkach możliwe jest bezpłatne przyjęcie w ośrodkach społecznej służby zdrowia.

Zwyczaje

Generalnie mieszkańcy Chile są przyjaźnie i gościnnie nastawieni do turystów. Lokalni policjanci i karabinierzy cieszą się wielkim prestiżem, są pomocni w kłopotach i nieprzekupni. Prawie 95% ludności ma pochodzenie europejskie lub jest metysami. Indian jest ok. 3%. Mieszkańcy są w większości potomkami przybyłych tu w XV w. hiszpańskich kolonizatorów, ale także imigrantów z Francji, Niemiec, Anglii, Irlandii, Włoch i Rosji. Współcześni Chilijczycy to naród pogodny, prowadzący bogate życie towarzyskie; restauracje i lokale z muzyką do tańca są zazwyczaj wieczorami pełne. Żyjąca na północy kraju rdzenna ludność, mapuche, potomkowie ludów andyjskich, kultywuje swoje tradycje. Grają na ludowych instrumentach, a święta religijne przeplatają z ceremoniami ludowymi. Należy do nich np. rozwinięty kult świętych i lokalnych bohaterów związanych z katolicyzmem, którzy patronują wioskom i miasteczkom. Osobną kulturą wyróżniają się chilijscy kowboje, huasos, którzy noszą tradycyjne stroje i podczas urządzanych rodeo wykonują taniec narodowy – cueca.

Źródło: Logostour.pl